zondag 22 mei 2011
Nieuw-Haamstede - Renesse
Vrijdag had ik een overleg in Nieuw-Haamstede voor de kunstschouw. Na het overleg heb ik een tochtje over het strand gemaakt naar Renesse. Onderweg veel inspiratie opgedaan voor mijn schilderijen voor de expositie Terug naar Zee aan het eind van het jaar.
vrijdag 20 mei 2011
Venetiaanse en Vlaamse Primitieven
Begin mei ben ik een dagje naar Brussel geweest. Ik heb een bezoek gebracht aan de expositie van de Venetiaanse en Vlaamse Primitieven. Tijdens mijn opleiding heb ik me al verdiept in de schilderkunst van Florence. Onder andere via de schilderijen van Pierro della Francesca, Perugino en Fillipino Lippi. Nu dus wat meer verdieping in een andere schilderschool uit Italië.
In de schilderijen van Pierro della Francesca ging het heel erg over de geometrische vormen en hoe deze gezamenlijk te gebruiken. Wiskunde was een heel belangrijk element zijn schilderijen. In de Venetiaanse schilderijen zie je ook geometrische vormen om de ruimte te benadrukken. Tijdens deze expositie in BOZAR wordt stil gestaan bij de uitwisseling van Vlaamse schilders en de Venetiaanse schilders.
Waar zijn de overeenkomsten en waar zijn de verschillen. Zo hebben de Ventiaanse schilders het schilderen met olieverf als eerste geïntroduceerd in Italië. Ze hebben dit overgenomen vanuit Vlaanderen. Ook hebben de Vlaamse schilderijen gezorgd voor een meer psychologische benadering van de figuren die ze in Venetië schilderde. De schilderijen kregen hierdoor meer diepgang. De voorheen meer iconografische benadering van de schilderijen veranderde hierdoor sterk. Zo ging het portret van profiel naar 3/4.
Waarom spreken deze schilderijen mij aan en wat kan ik er voor mezelf mee? Dit ligt niet zozeer in de psychologische benadering, maar mogelijk meer in de iconografische interpretatie die er in het oude werk nog duidelijk aanwezig was. Ook het gebruik van de architectuur in de schilderijen spreekt mij erg aan. De expositie begon onder andere met een “portret van een patriciër” van Vittore Carpaccio. Een schilderijen die mijn interesse had gewekt. Wat een mooi schilderij. Het schilderij werkt voor mij heel erg abstract. Het gebruik van het zwart met het rode tegen de blauwe achtergrond. Mooie kleurcombinatie en abstracte vormen. Zelfs het gezicht wordt meegetrokken in die abstractie. Doet me ook erg denken aan de schilderijen van Pierro della Francesca.
Verder in de tentoonstelling waren schilderijen te zien uit het einde van de 15e eeuw. Hierin werden Maria en Jezus geportretteerd voor een wand met ramen, maar ook andere architecturale opbouwen werden gebruikt. Bij het zien van deze schilderijen voelde ik de aandrang om deze architectuur verder te gaan onderzoeken. Ik heb het gevoel dat er in deze schilderijen antwoorden liggen die ik kan gebruiken in mijn eigen werk.
Met veel plezier heb ik de expositie verder bezocht. Meest indruk wekkend vond ik het schilderij “Heilige Drievuldigheid” van Pieter Paul Rubens. De emotie, de mystiek maar ook de dieptewerking van dit schilderij vond ik erg mooi. Een schilderij die een hoop dingen op een ontzettend indrukwekkende manier bij elkaar brengt. Alleen dit schilderij was al de moeite waard om de expositie te bezoeken.
Met veel plezier kijk ik terug op deze expositie. Mooi en fascinerend werk. Ik had al langer de behoefte om me weer te verdiepen in de Renaissance en Barok, maar deze expositie heeft deze behoefte versterkt. Ook de verschillen tussen Florence, Venetië en Vlaanderen hebben me geïntrigeerd. Er volgt vast meer.
In de schilderijen van Pierro della Francesca ging het heel erg over de geometrische vormen en hoe deze gezamenlijk te gebruiken. Wiskunde was een heel belangrijk element zijn schilderijen. In de Venetiaanse schilderijen zie je ook geometrische vormen om de ruimte te benadrukken. Tijdens deze expositie in BOZAR wordt stil gestaan bij de uitwisseling van Vlaamse schilders en de Venetiaanse schilders.
Waar zijn de overeenkomsten en waar zijn de verschillen. Zo hebben de Ventiaanse schilders het schilderen met olieverf als eerste geïntroduceerd in Italië. Ze hebben dit overgenomen vanuit Vlaanderen. Ook hebben de Vlaamse schilderijen gezorgd voor een meer psychologische benadering van de figuren die ze in Venetië schilderde. De schilderijen kregen hierdoor meer diepgang. De voorheen meer iconografische benadering van de schilderijen veranderde hierdoor sterk. Zo ging het portret van profiel naar 3/4.
Waarom spreken deze schilderijen mij aan en wat kan ik er voor mezelf mee? Dit ligt niet zozeer in de psychologische benadering, maar mogelijk meer in de iconografische interpretatie die er in het oude werk nog duidelijk aanwezig was. Ook het gebruik van de architectuur in de schilderijen spreekt mij erg aan. De expositie begon onder andere met een “portret van een patriciër” van Vittore Carpaccio. Een schilderijen die mijn interesse had gewekt. Wat een mooi schilderij. Het schilderij werkt voor mij heel erg abstract. Het gebruik van het zwart met het rode tegen de blauwe achtergrond. Mooie kleurcombinatie en abstracte vormen. Zelfs het gezicht wordt meegetrokken in die abstractie. Doet me ook erg denken aan de schilderijen van Pierro della Francesca.
Verder in de tentoonstelling waren schilderijen te zien uit het einde van de 15e eeuw. Hierin werden Maria en Jezus geportretteerd voor een wand met ramen, maar ook andere architecturale opbouwen werden gebruikt. Bij het zien van deze schilderijen voelde ik de aandrang om deze architectuur verder te gaan onderzoeken. Ik heb het gevoel dat er in deze schilderijen antwoorden liggen die ik kan gebruiken in mijn eigen werk.
Met veel plezier heb ik de expositie verder bezocht. Meest indruk wekkend vond ik het schilderij “Heilige Drievuldigheid” van Pieter Paul Rubens. De emotie, de mystiek maar ook de dieptewerking van dit schilderij vond ik erg mooi. Een schilderij die een hoop dingen op een ontzettend indrukwekkende manier bij elkaar brengt. Alleen dit schilderij was al de moeite waard om de expositie te bezoeken.
Met veel plezier kijk ik terug op deze expositie. Mooi en fascinerend werk. Ik had al langer de behoefte om me weer te verdiepen in de Renaissance en Barok, maar deze expositie heeft deze behoefte versterkt. Ook de verschillen tussen Florence, Venetië en Vlaanderen hebben me geïntrigeerd. Er volgt vast meer.
dinsdag 10 mei 2011
Scheveningse strand
Vandaag ben ik naar Scheveningen getogen. Ik heb een aantal uren op het strand gezeten om inspiratie op te doen voor werk dat ik wil insturen naar de Terug naar Zee expositie in Muzee, Den Haag in november van dit jaar.
Op het strand geïnspireerde schilderijen ontstaan niet zomaar, daarvoor is het goed om wat tijd aan het strand door te brengen. Vandaag een eerste dag ter inspiratie.
Mogelijk dat een paar uur aan het strand ook input kan geven op de diverse 'horizon-schilderijen' die mijn atelier bevolken.
Wat strandimpressies:
De eerste schets:
Op het strand geïnspireerde schilderijen ontstaan niet zomaar, daarvoor is het goed om wat tijd aan het strand door te brengen. Vandaag een eerste dag ter inspiratie.
Mogelijk dat een paar uur aan het strand ook input kan geven op de diverse 'horizon-schilderijen' die mijn atelier bevolken.
Wat strandimpressies:
De eerste schets:
maandag 18 april 2011
Expositie White Review | in process
Op 19 april 2011 opent de expositie White Review | in process. Deze expositie bestaat uit verschillende werken. Tekeningetjes van bomen, maar ook werk dat is ontstaan vanuit mijn 'Das Schwarze Revier Revised-project'. Daarnaast is er ook werk ontstaan dat is geinspireerd op de Finse natuur.
zaterdag 9 april 2011
Voorjaarssalon Pulchri Studio
Van 9 april tot en met 1 mei is er bij Puclhri Studio weer de voorjaarssalon. Op de voorjaarssalon is werk van leden van Pulchri Studio te vinden.
Ik heb dit jaar het werk Schwarze Revier Revised #9 ingestuurd.
Schwarze Revier Revised #9, 2011, acryl op doek, 40 x 50 cm
Ik heb dit jaar het werk Schwarze Revier Revised #9 ingestuurd.
vrijdag 8 april 2011
Finland (3)
Ik ben op het ogenblik druk bezig mijn expositie hier in Finland voor te bereiden. Dit betekent veel schilderen en ondertussen nadenken hoe ik mijn werk bij elkaar wil brengen in de expositie. Wat hang ik op en wat niet.
Ik zal voor jullie alvast een tipje van de sluier oplichten.
Een deel van het werk is gebaseerd op het fotowerk van Heinrich Hauser. Mijn project Das Schwarze Revier Revised gaat in Finland gewoon door. Dit betekent dat ik nog steeds elke week een schilderij maak, geïnspireerd op foto's van Heinrich Hauser. Het werk dat ontstaat is hierdoor veelal geent op het onderzoek van die betreffende week. Daarnaast bevat het werk ook invloeden van Finland. Mijn werk is hier witter geworden en ook nog wat minimalistischer. Er ligt een poetischer laag overheen, die in Nederland niet of anders aanwezig was.
Zonder Titel, 2011, olie en acryl op doek, 40 x 50 cm
Schwarze Revier Revised #13, 2011, acryl en olie op doek, 40 x 50 cm
Schwarze Revier Revised #12, 2011, acryl en olie op doek, 40 x 50 cm
SSR-11, 2011, acryl en olie op doek, 18 x 24 cm
Daarnaast teken ik elke avond een boompje ter afsluiting van de dag. Inmiddels heb ik een hele reeks boompjes. Ook in de eerste weken heb ik veel boompjes getekend, dus inmiddels heb ik mijn eigen bos gecreëerd. Ik zal deze echter Dit bos heeft hopelijk een langere bestaansrecht dan de bossen in Finland.
Ik zal voor jullie alvast een tipje van de sluier oplichten.
Een deel van het werk is gebaseerd op het fotowerk van Heinrich Hauser. Mijn project Das Schwarze Revier Revised gaat in Finland gewoon door. Dit betekent dat ik nog steeds elke week een schilderij maak, geïnspireerd op foto's van Heinrich Hauser. Het werk dat ontstaat is hierdoor veelal geent op het onderzoek van die betreffende week. Daarnaast bevat het werk ook invloeden van Finland. Mijn werk is hier witter geworden en ook nog wat minimalistischer. Er ligt een poetischer laag overheen, die in Nederland niet of anders aanwezig was.
Zonder Titel, 2011, olie en acryl op doek, 40 x 50 cm
Schwarze Revier Revised #13, 2011, acryl en olie op doek, 40 x 50 cm
Schwarze Revier Revised #12, 2011, acryl en olie op doek, 40 x 50 cm
SSR-11, 2011, acryl en olie op doek, 18 x 24 cm
Daarnaast teken ik elke avond een boompje ter afsluiting van de dag. Inmiddels heb ik een hele reeks boompjes. Ook in de eerste weken heb ik veel boompjes getekend, dus inmiddels heb ik mijn eigen bos gecreëerd. Ik zal deze echter Dit bos heeft hopelijk een langere bestaansrecht dan de bossen in Finland.
zaterdag 2 april 2011
Exposities Saksala
Deze week is de expositie van Shona MacPherson geopend.
Shona is afgelopen zomer afgestudeerd. Ze heeft een maand in Saksala ArtRadiusgewerkt en werk gemaakt dat ik echt fascinerend vind.
Shona MacPherson
Shona MacPherson
Shona MacPherson
Shona MacPherson
Daarnaast zijn er nog meer exposities in Saksala ArtRadius.
Zoals ik in mijn eerste bericht heb aangegeven zijn er ook exposities van Melanie Fitzmaurice en Tessa Androutsopoulos. Deze drie exposities duren nog tot eind april.
Melanie Fitzmaurice
Melanie Fitzmaurice
Melanie Fitzmaurice
Tessa Androutsopoulos
Tessa Androutsopoulos
Tessa Androutsopoulos
Daarnaast is er nog werk te zien van Nadia Zubareva en Alexander Nikitin.
Nadia Zubareva
Nadia Zubareva
Shona is afgelopen zomer afgestudeerd. Ze heeft een maand in Saksala ArtRadiusgewerkt en werk gemaakt dat ik echt fascinerend vind.
Daarnaast zijn er nog meer exposities in Saksala ArtRadius.
Zoals ik in mijn eerste bericht heb aangegeven zijn er ook exposities van Melanie Fitzmaurice en Tessa Androutsopoulos. Deze drie exposities duren nog tot eind april.
Daarnaast is er nog werk te zien van Nadia Zubareva en Alexander Nikitin.
zondag 27 maart 2011
Finland (2)
Vandaag een lange wandeling gemaakt. Sneeuwscooterpad gevolgd door de bossen. Op het ogenblik de enige manier om door de bossen te komen, want buiten de geplette sneeuw is het geen lopen. Je zakt tot ongeveer je middel weg en dan wil je geen 8 km lopen. Ik heb een oude vertrouwde wandeling gemaakt, maar kwam ook weer allerlei nieuwe dingen tegen. Meer eigenlijk open plekken waar ooit (vorig jaar nog) bos was.
Je hebt in het bos dan het gevoel dat je verdwaald ben als je naar een witte vlakte wandelt, terwijl je in je beleving naar een pad tussen de bossen doorwandeld. Bij het pad aangekomen zie je dat je wel goed zit, maar dat de omgeving zich aangepast heeft. Het pad verder volgend om je op een gegeven moment op een volgend punt. Door wandelen door de dikke laag sneeuw omdat je aan de overkant wil komen of een stuk omwandelen via het sneeuwscooterpad. Maar voor dat laatste gekozen. Raar gevoel hoor, omdat je anders altijd gewoon door kon lopen. Maar als ze er niet hoeven te zijn met hun tractoren dan zijn deze ‘onofficiele’ wegen niet schoon.
Het onbegaanbare pad van beide kanten.
Dus na vele meters (misschien wel 550 meter extra) kwam ik uiteindelijk toch weer op het pad terug. Hier kon ik mijn weg makkelijk vervolgen. De rest was weer min of meer geschoond.
Het weer is hier overdag net onder 0 en ’s nachts -10 - -15. Iets anders dan die +6 overdag van een aantal dagen geleden. Betekent wel weer een hoop sneeuw. Er is deze week nog 10 cm voorspeld. De sneeuwlaarzen zijn dus nog steeds een welkom schoeisel.
Na zo’n 8 km kwam ik weer in de buurt van Saksala. Maar eerst weer een grote verbazing dat er weer een paar stukken bos weg waren. Dit keer meer dan het andere stuk bos. Een hutje dat met zijn veldje heerlijk ingebed tussen de bomen stond, staat nu nog solistischer in het land dan het geval geweest is.
Ik realiseerde me ook dat de foto’s van de bomen nu dus geschiedenis zijn. Dat beeld komt nooit meer terug.
In 2008
Nu
Vrijdag ben ik naar Kuopio geweest. Onderstaande auto staat veilig bij het politiebureau.
In Kuopio het Kunst Museum bezocht. Ze hebben hier een hele mooie expositie van water. Ontzettend mooie dingen gezien. Boven hadden ze de vaste collectie. Dit keer met landschapschilderijen. Dit was ook de moeite waard. Vele mooie kunstwerken gezien. Ook hadden ze natuurlijk van die idyllische klassieke landschappen, maar ook wat ik maar Finse landschappen noem. Dat wat mij erg aanspreekt. Veel kleur, geabstraheerd en mooie sfeer. Daarna weer een lange rit (2 uur) terug. De natuur onderweg is soms al zo’n autorit waard. Hiervan heb ik geen foto's. Ik heb ervoor gekozen heerlijk uit het raam te kijken.
De dag ervoor hebben ze bij Kuopio nog een grote kettingbotsing gehad. 70 auto's en naar verwachting 1 miljoen euro schade. In Finland kan dat dus ook in de winter.
Je hebt in het bos dan het gevoel dat je verdwaald ben als je naar een witte vlakte wandelt, terwijl je in je beleving naar een pad tussen de bossen doorwandeld. Bij het pad aangekomen zie je dat je wel goed zit, maar dat de omgeving zich aangepast heeft. Het pad verder volgend om je op een gegeven moment op een volgend punt. Door wandelen door de dikke laag sneeuw omdat je aan de overkant wil komen of een stuk omwandelen via het sneeuwscooterpad. Maar voor dat laatste gekozen. Raar gevoel hoor, omdat je anders altijd gewoon door kon lopen. Maar als ze er niet hoeven te zijn met hun tractoren dan zijn deze ‘onofficiele’ wegen niet schoon.
Dus na vele meters (misschien wel 550 meter extra) kwam ik uiteindelijk toch weer op het pad terug. Hier kon ik mijn weg makkelijk vervolgen. De rest was weer min of meer geschoond.
Het weer is hier overdag net onder 0 en ’s nachts -10 - -15. Iets anders dan die +6 overdag van een aantal dagen geleden. Betekent wel weer een hoop sneeuw. Er is deze week nog 10 cm voorspeld. De sneeuwlaarzen zijn dus nog steeds een welkom schoeisel.
Na zo’n 8 km kwam ik weer in de buurt van Saksala. Maar eerst weer een grote verbazing dat er weer een paar stukken bos weg waren. Dit keer meer dan het andere stuk bos. Een hutje dat met zijn veldje heerlijk ingebed tussen de bomen stond, staat nu nog solistischer in het land dan het geval geweest is.
Ik realiseerde me ook dat de foto’s van de bomen nu dus geschiedenis zijn. Dat beeld komt nooit meer terug.
Vrijdag ben ik naar Kuopio geweest. Onderstaande auto staat veilig bij het politiebureau.
In Kuopio het Kunst Museum bezocht. Ze hebben hier een hele mooie expositie van water. Ontzettend mooie dingen gezien. Boven hadden ze de vaste collectie. Dit keer met landschapschilderijen. Dit was ook de moeite waard. Vele mooie kunstwerken gezien. Ook hadden ze natuurlijk van die idyllische klassieke landschappen, maar ook wat ik maar Finse landschappen noem. Dat wat mij erg aanspreekt. Veel kleur, geabstraheerd en mooie sfeer. Daarna weer een lange rit (2 uur) terug. De natuur onderweg is soms al zo’n autorit waard. Hiervan heb ik geen foto's. Ik heb ervoor gekozen heerlijk uit het raam te kijken.
De dag ervoor hebben ze bij Kuopio nog een grote kettingbotsing gehad. 70 auto's en naar verwachting 1 miljoen euro schade. In Finland kan dat dus ook in de winter.
Abonneren op:
Posts (Atom)